Boven alles staat vast dat de ‘godvruchtige’ thuisscholen een gevaar voor Amerika inhouden, en misschien wel voor de westerse wereld in het algemeen. Geloofssystemen waar men in opgroeit, zijn later moeilijk te veranderen. Veel moslimterroristen werden als kleine kinderen opgeleid in het madrassasysteem; al wat ze geleerd hebben is de Koran en de sharia. Zullen we in de toekomst christenterroristen krijgen zoals we nu moslimterroristen hebben? Terroristen die zijn opgeleid in uitzonderlijk ideologische thuisschoolsystemen? Helaas, afgaand op de huidige trend: het zit er in.

(Baigent schrijft dit m.b.t. die Amerikaanse ouders die op grond van hun fundamentalistische overtuiging hun kinderen thuis (laten) onderwijzen. Ze worden dan gevrijwaard van bijvoorbeeld de in hun ogen verderfelijke evolutietheorie. Je kunt trouwens de door Baigent elders in dit boek beschreven moord op een arts die in een abortuskliniek werkte, al beschouwen als een terroristische daad. Het pecedent is er al. WK).

Michael Baigent, De race naar Armageddon. Een controversiële kijk op het einde der tijden, p. 191

In voorspoed en welstand is de mens het meest oproerig. Dan wil hij niets liever dan zijn wijsheid vertonen en kritiek uitoefenen op het staatsbestuur.

Bron: Filosofie Magazine november 2010, p. 51

Later heb ik vaak gedacht dat het treurigste aan de dood van mijn vader zijn leven was geweest.

R. J. Ellory, Een volmaakte vendetta, p.124

In der göttlichen Weltordnung gibt es nur gut und schlecht. “Wehe Denen,die zum Guten schlecht sagen und zum Licht Finsternis.” Wenn der zweite Jesaja die trotzigeKonsequenz zieht: Gott sei auch “Schöpfer des Böses” (45,7), haben wir für dieses Böse vielmehr eingesatzt das :Ubel. Was der Mensch schlecht nennt, weil es ihm wehetut, das ist nicht in Wahrheit schlecht, sondern es geschieht zu seinem Guten. Das Leiden ist die Strafe, welche der Mensch unabträglich vor sich selbst, für sich selbst fordert.

Hermann Cohen, Religion der Vernunft, p. 263-264

(Iets om over na te denken!)

Het luie plekje vanWillem-Alexander

“Van mijn moeder moestik op stijldansen, maar daar had ik een vreselijke hekel aan. Mijn opa zeialtijd: als je kan neuken, kan je ook dansen. Dus ik vond dat ik prima kondansen. Nadat ik Máxima was tegengekomen, kreeg ik er pas plezier in. En nugeniet ik echt, als we de heupen losgooien op een mooie salsa-avond, liefstergens op een privé-domein in de Cariben.”

Aldus onze toekomstigeyuppenkoning in De Groene van 8 juli, p. 73.